تا حالا شده یه موقع هایی احساس تنهایی کنی ؟

تا حالا شده احساس کنی هیچکسو نداری ؟

تا حالا شده حس کنی هر چی خوبی میکنی جوابتو با بدی میدن ؟

تا حالا شده فکر کنی که چقدر سعی کردی خوب باشی اما دیگران از این خوب بودنت استفاده نه َ سوء استفاده کردن ؟

تا حالا شده دورت کلی آدم باشه ولی احساس کنی تنهای تنهایی َ مثل یه گل تو کویر ؟

تا حالا شده بهترین دوستات یه موقعی که بهشون نیاز داری بفهمی که تا اینجا بیشتر برات دوست نبودن و الان تو رو نمیشناسن یا خودشون و به کری و کوری میزنن ؟

تا حالا شده برای همه َ هر کسی که از دستت بر اومده یه کار حتی کوچیک انجام دادی و کمک کردی اما وقتی تو نیاز داری هیچکس نمیشناستت و مثل یه غریبه باهات سلام علیک میکنن ؟

هیچوقت شده کسی رو که خیلی دوسش داری عوض بشه و دلیلشم ندونی ؟

تا حالا شده کسیو که دوسش داری هر چی بهش میگی نگه چی شده و بگه چیزی نیست و برات فیلم بازی کنه ؟ تابلووها ولی خودش میگه هیچی نیست گیرم بدی عصبانی میشه و از ترس اینکه میونتون بهم نخوره کوتاه بیای و بگی آره تو راست میگی ؟

هیچ شده احساس کنی از اونی که دوسش داری روز به روز دورتر میشی و نمیدونی چرا و کاری هم از دستت بر نمیاد ؟

آره شده َ خیلی هم شده َ اما اینجور موقع ها شما چیکار میکنید ؟!